دانشگاه سیستان و بلوچستان اقتصاد باثبات 2821-1049 7 2 2026 07 01 Assessing the Credibility of the Central Bank of Iran under Inflationary Conditions: A Bayesian Regression Approach ارزیابی اعتبار بانک مرکزی ایران در شرایط تورمی: رویکرد مبتنی بر رگرسیون بیزی 89 118 9698 10.22111/sedj.2026.53282.1627 FA مینا سزیده دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران تیمور محمدی استاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران عباس شاکری استاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 2025 09 19 Tis study evaluates the credibility of the Central Bank of the Islamic Republic of Iran in influencing long-term interest rates, focusing on how effectively it can shape market expectations in an inflationary environment. Credibility is defined as the Bank’s ability to lower long-term rates—used here as a proxy for inflation expectations—through adjustments in short-term monetary policy instruments. The analysis relies on monthly data from March 2021 to October 2025, over which a Bayesian time-varying-parameter regression with Student-t errors is estimated. For each period, the policy effect on the long-term rate is computed posteriorly, allowing the impact to vary flexibly over time. Based on these posterior results, the credibility index is constructed as the probability that the policy effect is negative, meaning that larger index values correspond to greater model-based confidence in a desirable policy outcome.<br /><br />The empirical findings show that although the average effect of the policy rate on expectations is statistically significant, its quantitative magnitude is economically small. Over the full sample, the credibility index is roughly 0.34, indicating that the Central Bank’s influence on long-term rates is generally weak. A subsequent regime decomposition provides additional insight: during easing periods, the index falls to nearly zero (0.03), implying that reductions in the policy rate did not bring about the expected adjustment in market expectations. By contrast, during tightening periods, the index increases to about 0.50, yet this value still signals substantial uncertainty about the overall effectiveness of policy and offers no decisive evidence that raising the policy rate consistently reduces long-term rate changes. Taken together, the results suggest that the Central Bank exhibits low and unstable credibility in steering inflation expectations throughout the observed period. هدف این مطالعه، ارزیابی اعتبار بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در تأثیرگذاری بر نرخ‌های بهره بلندمدت است. در این مطالعه، اعتبار بانک مرکزی به توانایی آن در کاهش نرخ بهره بلندمدت به‌عنوان نماینده انتظارات تورمی از طریق اعمال سیاست‌های پولی کوتاه‌مدت در شرایط تورمی اطلاق می‌شود. بدین منظور با استفاده از داده­های ماهانه اسفند 1399 تا مهر 1404، یک الگوی رگرسیون بیزی با خطای t-Student  برآورد شد و اثر سیاست پولی در هر دوره به‌صورت پسینی محاسبه گردید. شاخص اعتبار بر مبنای احتمال منفی‌بودن اثر سیاست بر نرخ بهره بلندمدت تعریف شد؛ به‌گونه‌ای که مقدار بالاتر نشان‌دهنده اطمینان بیشتر مدل نسبت به اثرگذاری مطلوب سیاست است. نتایج نشان می‌دهد که اثر میانگین نرخ سیاستی بر انتظارات، معنادار اما کوچک، است. شاخص اعتبار در کل نمونه حدود <strong>۰.۳۴</strong> به دست آمد که بیانگر ضعف عمومی سیاست در کاهش نرخ بهره بلندمدت است. تفکیک رژیمی نشان می‌دهد که در دوره‌های انبساطی، شاخص اعتبار تقریباً صفر (۰٫۰۳) بوده و کاهش نرخ سیاستی در عمل به واکنش مطلوبی در انتظارات منجر نشده است. در دوره‌های انقباضی نیز مقدار شاخص حدود ۰٫۵ است؛ رقمی که بیانگر عدم قطعیت کامل نسبت به اثرگذاری سیاست و نبود شواهد قاطع درباره کاهش تغییر نرخ بهره بلندمدت پس از افزایش نرخ سیاستی است. در مجموع، این نتایج حاکی از آن است که بانک مرکزی در هدایت انتظارات تورمی، از اعتبار پایینی برخوردار بوده و پایداری لازم را در طول دوره مورد بررسی نداشته است. https://sedj.usb.ac.ir/article_9698_160572aaab824838d15a6b2fa9a3ab88.pdf