دانشگاه سیستان و بلوچستان اقتصاد باثبات 2821-1049 7 1 2026 04 21 Simulation and Forecasting of Optimal Monetary Policy with a Monte Carlo Approach شبیه‌سازی و پیش‌بینی سیاست پولی بهینه با رهیافت مونت کارلو 171 205 9853 10.22111/sedj.2026.54210.1671 FA آنیتا دولت‌زاده دانشجوی دکتری اقتصاد بین‌الملل، گروه اقتصاد، دانشکده‌ی مدیریت و اقتصاد، دانشگاه هید باهنر کرمان، کرمان، ایران. حمیدرضا حری دانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده ی مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. سید عبدالمجید جلایی استاد تمام اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده ی مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. Journal Article 2025 12 24 This study is conducted with the primary objective of determining the optimal rate of monetary growth and identifying the preferences of monetary policymakers within a backward-looking expectations framework. To achieve this aim, the loss function of the central bank was formulated by incorporating structural constraints, including aggregate supply and demand equations. The parameters of this function were estimated using the Vector Autoregression (VAR) method, based on data covering the period from 1978 to 2022. The empirical results indicate that the preferences of monetary policymakers are structured in such a way that the central bank’s loss function is minimized. Specifically, the dominant weight is assigned to controlling liquidity (λm = 0.95), followed by the containment of inflation. This finding suggests that fluctuations in inflation in the Iranian economy are largely driven by changes in the money supply, and that effective liquidity management plays a pivotal role in reducing welfare losses and enhancing macroeconomic stability. In addition to the historical analysis, the study extends its scope to forecasting future trends in monetary growth. Using Monte Carlo simulation techniques, the growth rate of liquidity was projected for the period 2023 to 2061. The simulation results reveal that the liquidity growth rate is expected to remain close to 26 percent over the long run. If realized, such a trajectory would likely generate persistent inflationary pressures and pose significant challenges for the efficient allocation of resources. These outcomes underscore the critical importance of revisiting current monetary policies and adopting innovative strategies aimed at moderating liquidity expansion. By doing so, policymakers can mitigate inflationary risks, improve resource distribution, and strengthen the overall effectiveness of the monetary system. این پژوهش با هدف تعیین نرخ بهینه رشد نقدینگی و شناسایی ترجیحات سیاست‌گذاران پولی در چارچوب انتظارات گذشته‌نگر طراحی شده است. در این راستا، ابتدا تابع زیان بانک مرکزی با در نظر گرفتن محدودیت‌های ساختاری اقتصاد ایران شامل معادلات عرضه و تقاضای کل تدوین گردید. سپس پارامترهای این تابع با بهره‌گیری از روش خودرگرسیون برداری (VAR) و بر اساس داده‌های دوره زمانی ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۱ برآورد شدند. نتایج حاصل نشان می‌دهد که ترجیحات سیاست‌گذاران پولی به گونه‌ای تنظیم شده‌اند که تابع زیان بانک مرکزی در سطح حداقل قرار گیرد؛ به‌طوری‌که وزن اصلی بر کنترل نقدینگی (λm=0.95) متمرکز بوده و پس از آن مهار تورم در اولویت قرار دارد. این یافته‌ها بیانگر آن است که تغییرات تورم در اقتصاد ایران عمدتاً ناشی از نوسانات حجم پول بوده و مدیریت نقدینگی نقش کلیدی در کاهش زیان رفاهی و ارتقای ثبات اقتصادی ایفا می‌کند. افزون بر این، برای پیش‌بینی روند آینده نقدینگی، نرخ رشد آن در بازه‌ی زمانی ۱۴۰۲ تا ۱۴۴۰ با استفاده از روش شبیه‌سازی مونت‌کارلو مورد بررسی قرار گرفت. نتایج شبیه‌سازی نشان می‌دهد که نرخ رشد نقدینگی عمدتاً در سطحی نزدیک به ۲۶ درصد باقی خواهد ماند. چنین سطحی از رشد، در صورت تحقق، می‌تواند فشارهای تورمی پایدار ایجاد کرده و چالش‌های جدی در زمینه تخصیص بهینه منابع و کارایی سیاست‌های پولی به وجود آورد. بنابراین، یافته‌های پژوهش بر ضرورت بازنگری در سیاست‌های کنترل نقدینگی و اتخاذ رویکردهای نوین برای کاهش آثار تورمی و ارتقای کارآمدی نظام پولی کشور تأکید دارند. https://sedj.usb.ac.ir/article_9853_7c5c51ade7c67bfba2b1e17b9ca7ff0f.pdf