دانشگاه سیستان و بلوچستان اقتصاد باثبات 2821-1049 7 2 2026 07 01 The Impact of Carbon Market on the Iron and Steel Industry: A Case Study of Iran اثر بازار کربن بر صنعت آهن و فولاد: مطالعه موردی ایران 45 87 9866 10.22111/sedj.2026.53886.1661 FA مریم حسین زاده دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران علیرضا شکیبایی استاد اقتصاد،گروه اقتصاد،دانشکده مدیریت و اقتصاد،دانشگاه شهید باهنر ،کرمان ،ایران، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران مهدی نجاتی .دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. 0000-0003-4103-869X سید عبدالمجید جلائی اسفندآبادی استاد، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. Journal Article 2025 11 19 Steel is one of the major industries that emit carbon and greenhouse gases. The need for carbon-reduction policies has received global attention. Carbon emissions trading is a market-based environmental policy and an alternative incentive mechanism designed to promote emissions reductions by imposing a price on carbon. This policy operates by allocating carbon emission allowances to firms and incorporating the external costs of environmental pollution into the pricing mechanism to reduce carbon emissions. Using the dynamic GTAP-E-POWER model, this study simulates the formation of a regional carbon market between Iran and its major trading partners—China, India, Turkey, and the United Arab Emirates—over the period 2015–2050 and evaluates its impacts on the iron and steel industry. The results for Iran indicate that by 2050, carbon emissions decrease by 49.46%, output by 9.4%, exports by 34.01%, and imports by 2.34%, while prices increase by 19.08%. These results indicate that the implementation of a carbon market not only leads to a significant reduction in carbon emissions but also generates negative effects on output, competitiveness, and the trade balance of Iran's steel sector. Under such circumstances, it is essential for governments and firms to adopt compensatory and supportive measures through industrial policies, including financial and credit incentives, taxation, technological support, and skills development. Such a response is a necessary condition for mitigating the negative impacts of these changes. In this context, establishing a green steel renovation fund from carbon market revenues, facilitating the import of low-carbon technologies, developing the steel recycling industry, and reforming energy pricing structures are recommended for Iran فولاد یکی از صنایع اصلی منتشرکننده کربن و گازهای گلخانه‌ای است. ضرورت سیاست‌گذاری برای کاهش کربن موردتوجه جهانی است. تجارت انتشار کربن یک سیاست زیست‌محیطی مبتنی بر بازار و یک ساختار انگیزشی جایگزین است که برای ایجاد انگیزه کاهش انتشار با تحمیل هزینه کربن، طراحی و توصیه شده است. این سیاست از طریق تخصیص سهمیه‌های انتشار کربن به شرکت‌های تجاری و گنجاندن هزینه‌های خارجی آلودگی زیست‌محیطی در مکانیسم قیمت‌گذاری برای کاهش انتشار کربن عمل می‌کند. این مطالعه، با استفاده از مدل <em>GTAP-E-POWER</em><em> </em>پویا، تشکیل بازار کربن منطقه‌ای بین ایران و شرکای عمده تجاری آن (چین، هند، ترکیه و امارات متحده عربی) را طی دوره ۲۰۱۵ تا ۲۰۵۰ شبیه‌سازی و آثار آن را بر صنعت آهن و فولاد ارزیابی می‌کند.  نتایج برای ایران نشان می‌دهد که در افق ۲۰۵۰، به ترتیب انتشار کربن 46/49، تولید 4/9، صادرات 01/34 و واردات 34/2 درصد کاهش و قیمت 08/19 درصد افزایش می‌یابد. این نتایج بیانگر آن است که اجرای بازار کربن، علاوه بر کاهش قابل‌توجه انتشار کربن، تغییرات منفی در تولید، رقابت‌پذیری و تراز بازرگانی بخش فولاد ایران ایجاد می‌کند. در چنین شرایطی، واکنش دولت‌ها و بنگاه‌ها در قالب اتخاذ تصمیمات جبرانی و حمایتی از طریق سیاست‌های صنعتی (از جمله: مشوق‌های مالی و اعتباری، مالیاتی، فناورانه و توانمندسازی مهارتی) ضرورت دارد. این واکنش شرط لازم برای کاهش آثار منفی ناشی از این تحولات است. در این راستا ایجاد صندوق نوسازی فولاد سبز از درآمد بازار کربن، تسهیل واردات فناوری کم‌کربن، توسعه­ی صنعت بازیافت فولاد در کنار اصلاح ساختار قیمت‌گذاری انرژی برای ایران توصیه می‌شود. https://sedj.usb.ac.ir/article_9866_d6d479bc671ddaefbd72246847d88345.pdf