دانشگاه سیستان و بلوچستاناقتصاد باثبات2821-10492420220121Investigating the Impact of Economic Policies on the Government Budget Resilience Index in the Framework of a Dynamic Macroeconometric Modelبررسی تأثیر سیاست های اقتصادی بر شاخص تابآوری بودجه دولت در چارچوب یک الگوی اقتصادسنجی کلان پویا128662910.22111/sedj.2022.41126.1173FAحسام الدینقاسمیدانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانعباسعرب مازاردانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20211230Iran’s economy is among the economies with low resilience and high vulnerability. Economic resilience refers to the ability to cope with various economic shocks and the extent of recovery after a crisis. Economic Resilience which means enduring the effects of shocks and recovering quickly from economic shocks and returning to pre-crisis functioning, can help make the economy more resilient. Because different markets are related to this sector in various ways, in the event of a crisis or external shock and instability in this sector other sectors are affected as well; making the need to pay more attention to the stability of the sector and, to a greater degree, its resilience apparent. The purpose of this article is to investigate the effect of fiscal, monetary and exchange rate policies affecting the resilience of Iran's government budget sector. For this purpose, a macro econometric model was designed for the Iran’s economic. The policy variables used are legal reserve rate, banking system debt to the central bank, government construction budget, government oil revenue, deposit interest rate and official exchange rate and identified appropriate policies to increase the resilience index of the government budget sector by applying different scenarios. As well as the implementation of the combined scenario for the government budget sector resilience index shows a 53.61% increase in the average. The results showed that in the event of a shock, it is possible to prevent a sharp decline in the resilience index of the government budget sector by using a combination of economic policies.اقتصاد ایران جزو اقتصادهای با تابآوری پایین و آسیبپذیری بالا ارزیابی میشود. تابآوری اقتصادی به توان مقابله با شوکهای مختلف اقتصادی و میزان بازیابی پس از بروز بحرانها اشاره دارد. تابآوری اقتصادی که به معنی تحمل اثر شوکها و بازیابی سریع از شوک اقتصادی و بازگشت به کارکرد قبل از بحران میباشد، میتواند به تحقق مقاومسازی اقتصاد کمک نمایند. در ادبیات مقاومت اقتصادی، مفهوم تابآوری اقتصادی به عنوان معیاری فراگیر در ادبیات ثباتسازی اقتصادی مطرح شده است. از آنجا که بازارهای مختلف به طرق گوناگون با این بخش در ارتباط هستند، در صورت بروز بحران و یا شوک بیرونی و بیثباتی در این بخش، سایر بخشها نیز متاثر میشوند؛ که لزوم توجه بیش از پیش به ثبات این بخش و در درجه بالاتر، افزایش تابآوری آن مشخص میگردد. هدف از این مقاله بررسی میزان تاثیر سیاستهای مالی، پولی و ارزی موثر بر تابآوری بخش بودجه دولت اقتصاد ایران است. بدین منظور یک الگوی اقتصادسنجی کلان برای اقتصاد ایران طراحی شده است. متغیرهای سیاستی مورد استفاده شامل نرخ ذخیره قانونی، بدهی سیستم بانکی به بانک مرکزی، بودجه عمرانی دولت، درآمدهای نفتی دولت، نرخ سود سپرده و نرخ ارز رسمی میباشد و با اعمال سناریوهای مختلف به شناسایی سیاستهای مناسب در جهت افزایش شاخص تابآوری بخش بودجه دولت پرداخته شد. اجرای سناریوی ترکیبی برای شاخص تابآوری بخش بودجه دولت، 61/53 درصد افزایش میانگین را نشان میدهد. نتایج نشان داد که با استفاده از ترکیب سیاستهای اقتصادی میتوان در صورت بروز شوک، از کاهش شدید شاخص تابآوری بخش بودجه دولت جلوگیری نمود.https://sedj.usb.ac.ir/article_6629_d1b0af2741f3008ef99a4492f9efad85.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستاناقتصاد باثبات2821-10492420220121The Nonlinear Effect of Inflation on Income Inequality
(Developing-Countries Study)اثر غیرخطی تورم بر نابرابری درآمد (مطالعه کشورهای درحال توسعه)2954663110.22111/sedj.2022.40958.1170FAمهدیهمرادی زادهدانشآموخته کارشناسی ارشد اقتصاد، گروه اقتصاد اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانمحمدباقرشیرمهنجیدانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.محمدجوادنوراحمدیاستادیار، گروه اقتصاد نظری، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.Journal Article20211216Income inequality is an important economic issue that many countries around the world face. In recent decades, due to the increasing trend of income inequality and its adverse effects on the economy of each country, this issue and the factors affecting it have been considered by researchers and economic policymakers. Given the importance of this issue, this article examines the impact of inflation on income inequality in 66 developing countries, including Iran during the period 1995-2018. Dynamic panel data model and generalized method of moments (GMM) have been used to investigate the issue. The results show that there is a nonlinear U-shaped relationship between total inflation and income inequality; That means, when inflation starts to rise from zero, income inequality decreases to the threshold of total inflation (the threshold of total inflation In this study, about 12/07 has been obtained.), And after reaching the inflation threshold with increasing inflation, income inequality also increases. Therefore, there is a nonlinear U-shaped relationship between total inflation and income inequality. Regarding the relationship between the components of inflation and income inequality, the results of the model show a U-shaped nonlinear relationship between projected inflation and income inequality, but unforeseen inflation has no significant relationship with income inequality. The results also show that increasing per capita GDP and urbanization improves income inequality and increasing them will improve the situation of income inequality, but increasing international trade freedom in the countries studied worsens the situation of income inequality. No significant relationship was found between unemployment and income inequality.نابرابری درآمد یک مسئله مهم اقتصادی است که بسیاری از کشورهای جهان با آن مواجه هستند. در چند دهه اخیر به دلیل روند افزایشی نابرابری درآمد و آثار نامطلوب آن بر اقتصاد هر کشور، این مسئله و عوامل مؤثر بر آن مورد توجه محققان و سیاستگذاران اقتصادی قرار گرفته است. با توجه به اهمیت این موضوع در این مقاله به بررسی تأثیر تورم بر نابرابری درآمد در 66 کشور در حال توسعه از جمله ایران طی دوره زمانی 1995-2018 پرداخته شده است. برای بررسی موضوع از مدل پانل دیتای پویا و روش گشتاورهای تعمیمیافته (GMM) استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که یک رابطه غیرخطی U شکل میان تورم کل و نابرابری درآمد وجود دارد، به این صورت که با شروع از تورم صفر، نابرابری درآمد حداکثر تا آستانه تورم کل (که در این مطالعه حدود 07/12 حاصل شده است) کاهش مییابد و بعد از رسیدن به آستانه تورم، با افزایش تورم نابرابری درآمد نیز افزایش مییابد؛ بنابراین میان تورم کل و نابرابری درآمد، ارتباط غیرخطی وجود دارد. همچنین دربارهی اجزای تورم، نتایج مدل بیانکننده رابطه غیرخطی U شکل میان تورم پیشبینی شده و نابرابری درآمد است، اما تورم پیشبینی نشده رابطه معناداری با نابرابری درآمد ندارد. نتایج نشان میدهد که افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه و شهرنشینی، نابرابری درآمد را کاهش میدهد و افزایش آنها سبب بهبود وضعیت توزیع درآمد میشود، اما افزایش آزادی تجارت بینالمللی در کشورهای مورد مطالعه باعث بدتر شدن وضعیت نابرابری درآمد میشود. میان متغیر بیکاری و نابرابری درآمد رابطه معناداری یافت نشد.https://sedj.usb.ac.ir/article_6631_499a7ef29b563d248112d833be83cb4d.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستاناقتصاد باثبات2821-10492420220121The study of economy-energy-environment (3 E) efficiency in Iranian industriesبررسی کارایی اقتصاد-انرژی-محیط زیست(3E) در صنایع ایران5586668210.22111/sedj.2022.40379.1138FAمیثمنسرین دوستدانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.مهتابمهرجو ایرانیدانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.محمدعلیفلاحیاستاد، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20211027از مقدار انرژی ورودی به هر سیستمی، بخشی به عنوان پسماند به محیط برگردانده می شود. به همین دلیل برای پایدار بودن فرآیندها، تمرکز بر ساز و کاری که ورودی(های) سیستم را به خروجی(ها) نسبت می دهد، اهمیت دارد. در تعریف توسعه پایدار این سازوکار، اقتصاد است. سوال تحقیق حاضر این است که روند تغییرات کارایی مصرف انرژی و محیطزیست در صنایع اقتصاد ایران چگونه است؟ ضرورت پاسخ به این سوال، اخذ نتایجی است که بتواند راهنمای سیاستگذاری و ارایه توصیه های سیاستی باشد. برای این منظور، اطلاعات مصرف انواع مختلف حامل های انرژی و پسماندهای تولید (به تفکیک انواع آلودگی) به همراه ارزش ستانده، برای23 صنعت (کدهای آیسیک دو رقمی) طی دوره 1388 تا 1395 مورد استفاده واقع خواهد شد. این اطلاعات، برای محاسبه شاخص بهره وری مالم کوئیست (MI) به کار گرفته شد. نتیجه محسابات شاخص MI نشان داد که بهبود کارایی کل در سال های اخیر کاهش یافته است. اگر هم معدود بهبودی رخ داده است به دلیل تغییرات ساختاری صنایع بوده است و نه به خاطر افزایش کارایی فنی آن ها. با این حال، صنعت نساجی مثال خوبی است که در آن بهبود کارایی کل ناشی از پیشرفت کارایی فنی رخ داده است. همچنین از شش صنعت مهم، دو صنعت بزرگ ("مواد غذایی" و "فلزات اساسی") تقریبا هیچ بهبود کلی از هیچ نوعی نداشته اند. بنابراین، توصیه می شود که تمرکز سیاستگذاران بر بهبود کارایی دو صنعت اخیر باشد. همچنین پیشنهاد می گردد که تمرکز سیاستگذاران از بهبودهای فنی به تغییرات ساختاری معطوف باشد.https://sedj.usb.ac.ir/article_6682_a3599261f3dfe3cc5004dbf3a9f111f1.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستاناقتصاد باثبات2821-10492420220121Investigating the Relationship between Economic Growth and Production Gap with Unemployment in Iran: New Evidence of Continuous Wavelet Transformationبررسی رابطه بین رشد اقتصادی و شکاف تولید با بیکاری در ایران: شواهد جدید از تبدیل موجک پیوسته87113670210.22111/sedj.2022.41137.1174FAفاطمهصادق پوردانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه لرستان، ایرانمهدیزاهدغرویاستادیار، گروه اقتصاد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجردی (ره)، لرستان، بروجرد، ایران.رضامعبودیاستادیار، گروه اقتصاد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجردی (ره)، لرستان، بروجرد، ایران.Journal Article20220101The study of the relationship between economic growth and the gap between real GDP and unemployment has a special place in the economic literature. In this study to investigate the causal relationship between economic growth (with and without oil sector) and unemployment and growth of production gap (with and without oil sector) and unemployment for the Iranian economy in the period 1396: 1346-4: 1 from the wavelet approach Used continuously. The continuous wavelet approach by examining and analyzing the dynamics of causal relationships between variables at different times and scales is a powerful method for examining causal relationships between variables over time. The results of the first model showed that economic growth (with the oil sector) and unemployment were not in the same time phase and were only in the short term in the period 1375: 139: 3-1369: 3. The results of the second model showed that the growth of the production gap (with the oil sector) and unemployment were not in the same time phase and were only in the short period of 2012: 1-189-2011: 1. The results of the third model showed that economic growth (excluding the oil sector) and unemployment were not parallel in all time horizons. The results of the fourth model showed that the growth of the production gap (excluding the oil sector) and unemployment in the short run in different time periods have both phase and non-phase fluctuations and in the medium term the relationship between these two variables Were not observed and were not in the long run.بررسی رابطه بین رشد اقتصادی و شکاف تولید ناخالص داخلی حقیقی با بیکاری، در ادبیات اقتصادی از جایگاه ویژهای برخوردار است. در این پژوهش برای بررسی رابطه علّیت بین رشد اقتصادی (با و بدون بخش نفت) و بیکاری و رشد شکاف تولید (با و بدون بخش نفت) و بیکاری برای اقتصاد ایران در دورهزمانی 1396:4-1346:1 از رویکرد تبدیل موجک پیوسته استفاده شده است. رویکرد موجک پیوسته با بررسی و تحلیل پویایی روابط علّی بین متغیرها در زمانها و مقیاسهای مختلف، روش قدرتمندی برای بررسی روابط علّی بین متغیرها در گذر زمان است. نتایج مدل اول، نشان داد که رشد اقتصادی (با بخش نفت) و بیکاری در افقهای زمانی همفاز نبوده و تنها در بازهزمانی 1375:3-1369:3 در کوتاهمدت همفاز بودهاند. نتایج مدل دوم، نشان داد که رشد شکاف تولید (با بخش نفت) و بیکاری در افقهای زمانی همفاز نبوده و فقط در بازه زمانی کوتاهمدت 1391:1-1389:1 همفاز بودهاند. نتایج مدل سوم، نشان داد که رشد اقتصادی (بدون بخش نفت) و بیکاری در همهی افقهای زمانی همفاز نبودهاند. نتایج مدل چهارم، نشان داد که رشد شکاف تولید (بدون بخش نفت) و بیکاری در کوتاهمدت در بازههای زمانی مختلف دارای نوسانات همفاز و غیر همفاز بوده و در میانمدت رابطهای بین این دو متغیر مشاهد نشد و در بلندمدت همفاز نبودهاند.https://sedj.usb.ac.ir/article_6702_1fb04f7cfbe1363489b246a35386d510.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستاناقتصاد باثبات2821-10492420220121Education return of different levels in private and public sectorsمقایسه بازده سرمایه گذاری در آموزش بر حسب مقاطع تحصیلی در بخش دولتی وخصوصی114135670910.22111/sedj.2022.41321.1177FAسعیدعیسی زادهدانشیار؛ گروه اقتصاد، دانشکده علوم اقتصاد و اجتماعی؛ دانشگاه بوعلی سیناهمدان؛ همدان ، ایران.مریممظهری آوادکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی ، دانشگاه بوعلی سینا همدان ، ایرانJournal Article20220117In the recent decades, global tendency towards the knowledge-based economy, has become human capital and effective labor to one of the major factors of economic growth and has led to increasing willingness of governments and individuals to invest in higher education. generally, considering education as an investment and development of educational systems on the one hand and increasing the share of education in gdp and the national budget on the other hand, has attracted the attention of economists and planners to evaluate the effectiveness of investment in education. the purpose of this study was to evaluate the private rate of return of educational institutions in iran using the generalized mincer model and by using the mincer income function, the effect of education at different levels on employee income was investigated using household-budget statistics in 2019. ordinary least squares regression model (OLS) has been used to estimate the desired pattern.the results showed that education in diploma, bachelor and postgraduate degrees has a positive effect on income from employment that the rate of this impact for each year of additional education is about 8/1 percent and the effect of work experience on people's income shows 4/1 percent. this, apart from other incentives to enter these sections, shows the economic justification of these sections from an individual point of view. also, with the inclusion of virtual variables of gender, job and marital status of individuals in the model according to the coefficients obtained in the regression model, the effect of these variables on the income of individuals has been a significant effect and these results were obtained: men earn more than women, people working in the public sector earn 32.3% more than other people in the private sector and finally married people earn 41.6% more than single people.به ﻃﻮرﮐﻠﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻧﻤﻮدن آﻣﻮزش ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻮﻋﯽ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری و ﮔﺴﺘﺮش و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﻈﺎمﻫﺎی آﻣﻮزﺷﯽ و رﺷﺪ ﻓﺰاﯾﻨﺪه ﺳﻬﻢ آﻣﻮزش از ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ ﻣﻠﯽ و ﺑﻮدﺟﻪ ﮐﺸﻮر ، ﺗﻮﺟﻪ اﻗﺘﺼﺎدداﻧﺎن را ﻣﻌﻄﻮف ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳت. ﻫﺪف از اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ارزﻳﺎﺑﻲ ﻧﺮخ ﺑﺎزده ﺧﺼﻮﺻﻲ مقاطع تحصیلی در اﻳﺮان ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺪل تعمیم یافته مینسر است . ﺑﺎ به کارگیری ﺗﺎﺑﻊ دریافتی مینسر، میزان ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺗﺤﺼﻴﻼت در مقاطع مختلف ﺑﺮ درآﻣﺪ ﺷﺎﻏﻼن ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آﻣﺎرﻫﺎی بودجه-ﺧﺎﻧﻮار در سال 1398 ﺑﺮرﺳﻲ ﺷد. جهت برآورد الگوی مورد نظر از مدل رگرسیونی حداقل مربعات معمولی(OLS) استفاده شده است. ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﺸﺎن داد ﻛه تحصیلات در مقطع دیپلم، کارشناسی و ﺗﺤﺼﻴﻼت ﺗﻜﻤﻴﻠﻲ ﺑﺮ درآﻣﺪ ﺣﺎﺻﻞ از ﺷﻐﻞ اﻓﺮاد ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﺜﺒﺖ دارد و ﻣﻴﺰان اﻳﻦ ﺗﺄﺛﻴﺮﮔﺬاری ﺑﺮای ﻫﺮ ﺳال تحصیل اضافی حدود 1/8 درصد است و میزان تأثیر تجربه کاری بر دریافتی افراد 1/4 درصد را نشان میدهد. این امر فارغ از سایر انگیزههای ورود به این دورهها، از نظر فردی توجیهپذیری اقتصادی این مقاطع را نشان میدهد. همچنین با وارد نمودن متغیرهای مجازی وضعیت ; جنسیت، بخش شغلی و تاهل افراد بعنوان متغیرهای کنترلی در مدل ، اثر این متغیرها بر دریافتی افراد معنادار بوده و نتایج حاصل شده نشان میدهد که درآمد مردان به میزان 7/51 درصد بیشتر از زنان است، افراد شاغل در بخشهای دولتی 3/32 درصد بیشتر از سایر افراد در بخشهای خصوصی درآمد دارند و درآخر افراد متاهل به نسبت افراد مجرد به میزان 6/41 درصد از دریافتی بالاتری برخوردار هستند.https://sedj.usb.ac.ir/article_6709_9fc5a9b8678d4be1b8c13c22106a828e.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستاناقتصاد باثبات2821-10492420220121The Effect of
of Income Distribution Inequality on Government Education Expenditure in Iran's Economy: New Evidence from an ARDL Approachبررسی تاثیر بلندمدت نابرابری توزیع درآمد بر مخارج آموزشی دولت در اقتصاد ایران: شواهد جدید از الگوی خودرگرسیون با وقفههای گسترده (ARDL)136157670810.22111/sedj.2022.40438.1160FAرضاشمس اللهیکارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت ا..بروجردی، بروجرد،ایرانمهدیزاهدغرویاستادیار، گروه اقتصاد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیتا... بروجردی، بروجرد، ایرانحمیدآسایشاستادیار، گروه اقتصاد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیتا..بروجردی، بروجرد، ایران.Journal Article20211031Income distribution is one of the most important issues in humans Inequality society that has been considered by economists since the time of Adam smith And with the advent of economics. One of the most important economics tasks is to control the inequality of income distribution. Governments can reduce the problem of income inequality by using theoretical and practical methods in society. Expenditures in the Iranian economy using the method of Autoregerssive Distributed Lag (ARDL) during the period 1987-2019. The research results indicate that with %1 increase in GDP government education expenditures increase in GDP to %3/79. With the increase of an unequal unit for income distribution (Gini coefficient) the ratio of government education expenditures to gross domestic product GDP increases by %8.58 per cent. This result could be evidence of the Validity of the theory between Milters And Richard (1981) in government education Spending. In the sense that possibly due to the political pressures on the government to redistribute revenue government education spending has increased as income inequality has increased. With the increase of one unit of human Capital (literacy rate) government education expenditures in gross national product GDP %14 percentage decrease. As the number of students increases by one million, the ratio of government education expenditures to gross domestic product (GDP) increases by % 6/75 Per cent. With a one percent increase in the Democracy Index, government education expenditures increase by 0.11 percent of gross domestic product (GDP). With the increase of one unit of human capital (literacy rate), government education expenditures in gross domestic product (GDP) 0/014 The percentage decreases.نابرابری توزیع درآمد یکی از مهمترین مسائل جامعه بشری است که از زمان آدام اسمیت و با پیدایش علم اقتصاد مورد توجه اقتصاددانان قرار گرفته است. یکی از مهمترین وظایف اقتصادی دولتها، کاهش نابرابری توزیع درآمد به شمار میآید. دولتها میتوانند مشکل نابرابری توزیع درآمد را با بهکارگیری روشهای نظری و عملی در جامعه کاهش دهند. یکی از راهکارهای کاهش نابرابری توزیع درآمد در جامعه مخارج آموزشی دولت است. هدف این پژوهش بررسی اثر بلندمدت بین نابرابری توزیع درآمد و مخارج آموزشی دولت در اقتصاد ایران با بهرهگیری از روش الگوی خود رگرسیونی با وقفههای گسترده (ARDL) طی دوره 1398- 1366 است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که با افزایش یک درصد در تولید ناخالص داخلی (GDP)، نسبت مخارج آموزشی دولت به تولید ناخالص داخلی(GDP) 79/3 درصد افزایش پیدا کرده است و با افزایش یک واحد در شاخص نابرابرای توزیع درآمد (ضریب جینی)، نسبت مخارج آموزشی دولت به تولید ناخالص داخلی(GDP)58/8 درصد افزایش پیدا کرده است. این نتیجه میتواند شاهدی از صدق تئوری رای دهنده میانه ملتزر و ریچارد (1981) در بخش مخارج آموزشی دولت در ایران باشد. به این مفهوم که احتمالا به دلیل فشارهای سیاسی که برای توزیع مجدد درآمد بر دولت وارد شده است، با افزایش نابرابری توزیع درآمد، مخارج آموزشی دولت افزایش یافته است.https://sedj.usb.ac.ir/article_6708_2b338c9bb7a142f72682000a627c1301.pdf